AWOL by Simon Bus & Alesya Dobysh foto Koko EXG
AWOL by Simon Bus & Alesya Dobysh foto Koko EXG

AWOL

Door Alesya Dobysh en Simon Bus

Het makersduo Simon Bus & Alesya Dobysh is geworteld in de hiphop en laat zich inspireren door de eigenheid van de performers, beeldende kunst en straat- en clubdansstijlen. In hun werk vervlechten zij vervorming, verwarring en ongemak met humor.

In AWOL zoeken drie dansers naar wat het betekent om te leven in een samenleving van strikte regels en vaste normen. Drie mannen, gevangen in een systeem. Militaire discipline, strakke pakken, kameraadschap en competitie.

De voorstelling legt de spanning bloot tussen individu en uniformiteit, tussen kwetsbaarheid en autoriteit. Wat gebeurt er als je losbreekt uit een structuur die gedomineerd wordt door macht en verwachtingen? Wat als een perfect getraind lichaam begint te wankelen?

Levend schilderij buigt boys will be boys-symboliek krachtig om.
“Dobysh en Bus bewijzen zich zo nog eens als de sterke vakmensen die ze zijn. Net als William Forsythe doet met ballet, halen zij in AWOL de danstechnieken waar ze meesters in zijn uit hun context (performers en makers komen uit de wereld van club and street styles). Ze buigen deze om naar wens om als abstracte ‘taal’ te laten schitteren.”
lees meer
Theaterkrant * keuze van de criticus Jordi Ribot Thunnissen september 2025

Lees meer over Simon Bus en Alesya Dobysh

Credits

Concept en choreografie

Simon Bus & Alesya Dobysh

Uitvoerenden

Eloy Cojal Mestre, Kajoinboi, Balder Hansen, Liam McCall

Geluidsontwerp

Boris de Klerk

Lichtontwerp

Erik van de Wijdeven

Techniek

Mathijs Geraerts

Een productie van

DansBrabant in coproductie met SHIFFT, mede mogelijk gemaakt door Norma Fonds, iCoDaCo (een project dat mogelijk is gemaakt met dank aan Creative Europe) en Bailys Beads Foundation.

Theaterkrant over AWOL

“Dobysh en Bus bewijzen zich zo nog eens als de sterke vakmensen die ze zijn. Net als William Forsythe doet met ballet, halen zij in AWOL de danstechnieken waar ze meesters in zijn uit hun context (performers en makers komen uit de wereld van club and street styles). Ze buigen deze om naar wens om als abstracte ‘taal’ te laten schitteren. De soberheid in decor en muziek (een heel elegante en omineuze soundscore met veel stiltes, ontworpen door Boris de Klerk) versterkt dit: De bewegingspartituur is en blijft de rode draad die onze aandacht vasthoudt.”

Jordi Ribot Thunnissen – Theaterkrant 26 sept 2025

Lees de complete recensie