Siri Loves Me

“Overal zijn ogen. Er is geen dode hoek meer. Waar zullen we van dromen als alles zichtbaar wordt? We zullen dromen dat we blind zijn.”

Blindelings lopen we door onze Google Maps-wereld en geloven we dat Siri ons de waarheid vertelt. Stadscentra staan vol met beveiligingscamera’s die controleren of we de juiste kant opgaan. Alles wat we niet kunnen ontcijferen, bestaat niet. Wetenschap, technologie en meetbaarheid zijn de nieuwe waarheid. Misschien wel de nieuwe religie.

In Siri Loves Me (première 2017) verbeeldt choreografe Katja Heitmann de manier waarop technologie onze wereld beïnvloedt. Zullen de toekomstige generaties – in deze tijden van Siri, Google Maps en beveiligingscamera’s – nog steeds hun eigen pad kunnen kiezen? Kunnen ze zich nog vrij bewegen?

Vijftig jongeren voeren op de meest geconcentreerde manier een ritueel uit. Samen bewandelen ze een catastrofale lijn en worden ze een eiland van sereniteit in het epicentrum van het stadsgeweld.

Siri Loves Me wordt uitgevoerd door studenten van de Pre-education Dance Dans Maastricht, Fontys Dance Academy en Tanzhaus NRW.

DansMagazine, Zahira Mous
De grote verrassing van het Dutch Dance Festival: Siri Loves Me (…) een prachtig project waarin de 50 jongeren stilte creëren in de stad door middel van langzame en geconcentreerde bewegingen. Het is een adembenemend stuk van indigo-kinderen dat iedereen moet meemaken.

Theatermaker **** Siri Loves Me, Wendy Lubberding
De manier waarop ze bewegen, met rechte rug, de beweging van elke arm en elk been gecontroleerd en altijd precies hetzelfde uitgevoerd, doet sterk denken aan de bewegingen van de professionele dansers in Heitmanns Pandora’s Dropbox. Maar bij deze jonge dansers wordt de vraag des te urgenter. Wat betekent het om op te groeien? Hoe erg is het om een fout te maken als de hele wereld draait om het naar elkaar kijken?