For iTernity
Door Katja Heitmann
Een choreografie van licht, een requiem voor de eeuwig stervende zwaan
“Want iTernity is nog steeds mijn favoriet. Schermen vangen projecties in de ruimte op en vertellen het verhaal van hoe we onze apparaten gebruiken om gegevens te vangen die in de cloud rondzweven.” (bezoeker GLOW Eindhoven)
For iTernity (2015) is een audiovisuele installatie gebaseerd op de beroemde balletsolo The Dying Swan. Maar er is geen fysieke danseres meer. Deze zwaan is geüpload naar de ‘cloud’, waar ze overal tegelijk is en voor altijd zal dansen. Kun jij de dans van de eeuwig stervende zwaan vangen? Probeer haar te volgen en misschien ga je wel met haar dansen.
For iTernity is geïnspireerd door de virtuele wereld. Data is alomtegenwoordig op het internet en onze profielfoto’s verouderen nooit. Misschien kunnen we zelfs zeggen dat we eindelijk onsterfelijk zijn geworden. Maar we zullen altijd een scherm nodig hebben om te bemiddelen tussen deze fysieke en digitale realiteiten. En terwijl één persoon slechts een fragment van de werkelijkheid kan zien, kunnen we samen misschien het grotere geheel zien.
De locatiespecifieke versie van For iTernity is wat we een ‘analoge augmented reality’ noemen. De dans wordt gefilmd in de ruimte waar hij wordt gepresenteerd, waardoor de omgeving wordt vereeuwigd. Het publiek/de deelnemers zullen de achtergrond in de video’s herkennen en zich ondergedompeld voelen in deze gelaagde realiteit.
De begeleidende muziek is gebaseerd op Mozarts Requiem, gezongen door een autotuned Californische YouTube-vlogger die op Wikipedia vertelt over haar overlijden. Ze zingt nu haar eigen requiem. De muziek is tegelijkertijd rustgevend en vervreemdend.
For iTernity kan van binnenuit worden ervaren – als een interactieve installatie – en van alle kanten.
Binnen in de installatie bevinden bezoekers zich in een ‘lichtwolk’, begeleid door vreemde maar rustgevende muziek. Op het speciale scherm dat ze krijgen, verschijnen beelden: een dansende figuur; de stervende zwaan. De bezoekers volgen de danser. Ze bewegen met de figuur mee: omhoog, omlaag, naar links, naar rechts. Het voelt als een spel. In hun enthousiasme bewegen ze naar elkaar toe. Ze ontdekken dat ze kunnen samenwerken, een groter geheel kunnen creëren… Buiten de installatie horen voorbijgangers muziek. Ze zien mensen bewegen met schermen, die samen een gefragmenteerde film vormen. De schermen bewegen samen, de beelden bewegen met hen mee. Er ontstaat een choreografie van licht en beelden.